Σκρέκας μονωτικά υλικά

Mapetherm System

Οικολογικά κτήρια
Οι νέες ανάγκες στη δόμηση
Η ενεργειακή απόδοση των κτηρίων, που μέχρι πρόσφατα δε λαμβανόταν ιδιαίτερα υπόψη κατά τον σχεδιασμό, έχει γίνει αναγκαιότητα τα τελευταία έτη. Με τη διαπίστωση ότι οι φυσικοί πόροι μειώνονται και ότι η υπερβολική κατανάλωσή τους επιβαρύνει το περιβάλλον, αλλά και την οικονομία, έχει γίνει επιτακτική η ανάγκη για τη μείωση της κατανάλωσης των καυσίμων (και της συνεπαγόμενης μείωσης των εκλύσεων CO²). Σταδιακά, λοιπόν, όλες οι ανεπτυγμένες χώρες προχωρούν στο σχεδιασμό και την υλοποίηση ενεργειακά αποδοτικότερων κατασκευών.
Η μέση κατανάλωση ενέργειας των κτηρίων στην Ε.Ε. αφορά το 40-45% της συνολικής ενεργειακής κατανάλωσης. Από αυτή την ενέργεια που καταναλώνεται το 60% αφορά τη δημιουργία και κυρίως τη συντήρηση του εσωτερικού περιβάλλοντος διαβίωσης. Αυτό οδήγησε στην Κοινοτική Οδηγία 2002/91/ΕΚ «Για την ενεργειακή απόδοση των κτηρίων», ενώ η ενσωμάτωση στο Εθνικό Δίκαιο έγινε με τον Ν.3661/08/2008, που οδήγησε στη δημιουργία του Κανονισμού Ενεργειακής Απόδοσης Κτηρίων (ΚΕνΑΚ).
Ο νέος Κανονισμός δεν αξιολογεί μεμονωμένες εφαρμογές στο κτήριο αλλά τη συνολική ενεργειακή του κατανάλωση, υπολογίζοντας το κάθε επιμέρους στοιχείο ως μέρος ενός συνόλου. Τα κτήρια κατατάσσονται ανάλογα με την ετήσια κατανάλωση ενέργειας.

Η διαδικασία αξιολόγησης του ΚΕνΑΚ προβλέπει την έκδοση Πιστοποιητικού Ενεργειακής Απόδοσης (ΠΕΑ) (εικ.1), προσφέροντας έτσι τη δυνατότητα να εκτιμήσουμε τί καταναλώνει το κτήριο μας, τί μας κοστίζει σε βάθος χρόνου και τί όφελος θα υπήρχε αν προχωρούσαμε σε βελτίωση ή αναβάθμιση των υποδομών του. Η έκδοση και η υποβολή του ΠΕΑ είναι υποχρεωτική σε κάθε νέα οικοδομική άδεια από 1/7/2010 και για οποιαδήποτε πράξη μεταβίβασης από 1/1/2011.
Στη χώρα μας το ποσοστό της συνολικής ενεργειακής κατανάλωσης των κτηρίων υπολογίζεται σε 50-55%, κατατάσσοντας τα κτήριά μας στα πλέον ενεργοβόρα στην Ε.Ε.. Σε αυτή τη διαφοροποίηση από τη μέση τιμή συμβάλλει η παλαιότητα των εγκαταστάσεων, αλλά κυρίως η μη επαρκής μόνωσή τους.
Μέχρι την εφαρμογή του ΚΕνΑΚ, για τη θερμομόνωση ίσχυε ο Κανονισμός Θερμομόνωσης Κτηρίων Π.Δ.4/7/1979, ο οποίος όριζε μια ελάχιστη απαιτούμενη τιμή Θερμικής Μετάδοσης (τότε συντελεστής ‘Κ’ και πλέον ‘U’) στο περίβλημα του κτηρίου, όπου για τις εξωτερικές τοιχοποιίες ήταν U (Κ)=0,65W/m²·K και στις τρεις Κλιματικές Ζώνες (ΚΖ) ‘Α’ – ‘Β’ – ‘Γ’. Ο υπολογισμός αφορούσε 1m² αδιαφανούς τοιχοποιίας, χωρίς να συνυπολογίζονται θερμικές απώλειες στις συνδέσεις διαφορετικών υλικών ή επιφανειών.
Σύμφωνα με τις νέες απαιτήσεις του ΚΕνΑΚ, έχει προστεθεί άλλη μια ΚΖ η ‘Δ’ (εικ.3), και για κάθε ΚΖ ορίζεται ελάχιστη απαίτηση ξεχωριστά (π.χ. στις εξωτερικές τοιχοποιίες στην ΚΖ‘Α’ U=0,60W/ m²·K) (εικ.2).

Για την έκδοση του ΠΕΑΚ, εκτός από τη μελέτη θερμομόνωσης του κτηρίου, απαιτούνται συνδυαστικά και άλλες επεμβάσεις όπως:
• Μόνωση στέγης
• Κουφώματα - υαλοστάσια
• Συστήματα θέρμανσης και ψύξης
• Φυσικός δροσισμός και παθητική θέρμανση
• Παθητική μόνωση (ψυχρές βαφές, πράσινο δώμα κ.λπ.)
• Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ)

Mapetherm-4

Mapetherm-2Mapetherm-1

Mapetherm Tile System

Σύστημα Εξωτερικής Θερμομόνωσης με τελική επένδυση από πλακίδια πολύ λεπτού πάχους

Mapetherm-Building gr

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Kelyfos System
Back to top

Αυτή η ιστοσελίδα κάνει χρήση cookies για να βελτιώσει την εμπειρία χρήσης κατά την πλοήγηση.